Assign modules on offcanvas module position to make them visible in the sidebar.

Testimonials

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.
Sandro Rosell
FC Barcelona President

Historia Paulinki

Nasza Kochana córeczka Paulinka urodziła się w 39 tyg ciąży-11 marca 2008r. z wagą 3780kg i 57cm długości. Była ślicznym, dużym dzieckiem, nic nie wskazywało na to, ze ¾ swojego pierwszego roku życia spędzi w szpitalu. Jak większość dzieci w pierwszych dniach przechodziła żółtaczkę fizjologiczną, została naświetlona lampami i po paru dniach wypisano nas do domu.
W 9 dobie po urodzeniu-22 marca została przewieziona na oddział Intensywnej Terapii do Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w Jastrzębiu Zdroju z powodu Hyperbilirubimeni, czyli bardzo wysokiego poziomu bilirubiny we krwi ponad 30mg/dl. Po zastosowaniu fototerapii i odpowiedniemu leczeniu Paulinka po kilku dniach była już w domu. W zaleceniach poszpitalnych musieliśmy co jakiś czas badać krew, jednak za każdym razem wyniki badań dużo odbiegały od normy.
Po raz kolejny dostaliśmy się do szpitala, tym razem do Śląskiego Centrum Pediatrii w Zabrzu, Paulinka miała wtedy 2 miesiące. W klinice po ogólnych badaniach pada podejrzenie Atrezji dróg żółciowych, stwierdza się również wadę serca ASDII. Stamtąd natychmiast skierowano nas na dalsze leczenie do Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie, gdzie jesteśmy pod stała opieka od 27 maja 2008r. Jak się okazuje diagnoza była słuszna. Paulinka ma wadę wrodzona -zarośnięte drogi żółciowe. Tam tez poinformowano nas, że w najbliższej przyszłości czeka naszą córeczkę przeszczep wątroby. Brzmiało to jak wyrok.
Pierwsza operacja -zabieg metodą Kasai odbyła się 4 czerwca.
Wtedy mieliśmy nadzieję, że operacja spowolni rozwój choroby ale marskość wątroby postępowała, a my byliśmy coraz bardziej bezsilni. Pod koniec czerwca wypisano nas do domu ale jak się okazało nie na długo. Ogromne ilości leków jakie musiało i musi przyjmować nasze dziecko jest niewyobrażalne.
27 czerwiec 2008 roku- przyjęcie do Szpitala w Wodzisławiu Śląskim, zakażenie ogólne w tym dróg żółciowych. Wtedy wydawało nam się ze Paulinka w ogóle nie wiedziało co to znaczy być w domu, ciągłe pobyty w szpitalach, ból zadawany tak malutkiemu dziecku przy każdym ukłuciu igłą, kroplówki, płacz i mnóstwo nieprzespanych nocy.
17 lipiec 2008r. Kolejny pobyt w CZD w Warszawie. Leczenie objawowe zakażenia dróg żółciowych i ogólnego stanu zapalnego. Ogromne ilości badań, które z dnia na dzień coraz bardziej osłabiają nasze dziecko były niestety konieczne. Paulinka zostaje wypisana do domu 31 lipca by nabrać sił na to, co dopiero przed nią.
2 wrzesień 2008r, przyjęcie do CZD w Warszawie. Od tej pory zaczyna się potężna walka o życie naszego Skarba. Kolejne zakażenia w tym krwi, bóle brzucha, niepokój. Marskość wątroby. Żywienie pozajelitowe, nie jest w stanie nic przyjąć doustnie, brak apetytu. Badania kwalifikacyjne do przeszczepu wątroby. Stan Paulinki pogarsza się z dnia na dzień.
Ja jako matka, jestem z nią i w dzień i w nocy ale nie mam już siły patrzeć na to jak cierpi, wiem, że muszę być silna bo ona mnie teraz bardzo potrzebuje.
28 październik 2008r. Rodzinny przeszczep wątroby. Można powiedzieć, że Paulinka otrzymuje drugie, lepsze życie, bez bólu i strachu o każdy, miejmy nadzieje lepszy dzień.
Niewyobrażalny strach o dwoje najbliższych mi ludzi, Paulinka na jednym stole operacyjnym, a mój mąż na drugim, by ratować własne dziecko i oddać mu kawałek swojej wątroby. Widok dziecka po operacji jest nie do opisania. Paulinka podłączona do respiratora, pomp medycznych i fachowej aparatury - wtedy dopiero zrozumiałam jaka ona ma wewnętrzna siłę i chęć do życia, by przetrwać to wszystko.
Dwa dni po przeszczepie 30 października pierwszy odrzut wątroby. Dalsza walka o życie, strach, by nie stracić przeszczepionego organu. Kolejne odrzuty 24 listopad i 5 grudzień. Do tego doszły wszystkie możliwe zakażenia, krwi, gardła, moczu i kału. Modliliśmy się tylko o siłę dla naszego dziecka i nas samych, bo tylko tyle nam pozostało. Dzięki poświęceniu wspaniałych lekarzy w CZD i chęci życia naszej Paulinki z dnia na dzień było coraz lepiej.
Nasza córeczka coraz częściej uśmiechała się i nabierała sił. Może dlatego, że pod swoim sercem nosiłam jej siostrzyczkę Hanię i wiedziała, że tak szybko nie może się poddać, bo czeka ją piękne i radosne życie.
16 styczeń 2009 roku. Jeden z najszczęśliwszych dni w naszym życiu - JEDZIEMY DO DOMU!! Paulinka już w dobrym stanie. Z nadzieja w oczkach bo za parę godzin zobaczy swój dom, którego nie widziała prawie pół roku. A ja ze łzami żegnam się z ludźmi z którymi łączyły nas te same problemy - choroba dziecka, i nie mogę doczekać się powrotu do domu, by przygotować się na przyjcie na świat naszej drugiej pociechy.
Teraz czekają nas częste kontrole w Warszawie i mnóstwo lekarstw jakie musi Paulinka przyjmować ale z tym jakoś sobie poradzimy.
Trzeba teraz bardzo uważać na nasza Księżniczkę, unikać kontaktu z innymi chorymi, zapewnić jej dobre odżywianie i dobre warunki życia. Leki immunosupresyjne osłabiają jej organizm ale dzięki nim, przeszczepiona wątroba może prawidłowo funkcjonować.
Nareszcie w domu. Paulinka cieszy się każdym dniem, każda straconą chwilą, a my razem z nią. Poznaje wszystko od nowa, przecież świat stoi przed nią otworem.
17 luty 2009r. Szpital w Wodzisławiu Śląskim. Ostra infekcja dróg oddechowych. Szczęście w nieszczęściu, z wątrobą nic się nie dzieje. Po dożylnej antybiotykoterapii po kilku dniach zostaje wypisana do domu.
26 sierpień 2009r. CZD Warszawa. Przyjęcie na oddział oraz wykonanie sanacji jamy ustnej w pełnej narkozie. Niestety, po tej ilości leków jakie przyjmuje Paulinka, wyrwanie i leczenie ząbków było nieuniknione.
Przy każdej wizycie w Poradni Chorób i Transplantacji Wątroby w Warszawie boimy się, że coś będzie nie tak. Dzięki Bogu do tej pory wyniki badań Paulinki są bez zastrzeżeń.
Każdy następny dzień jest dla nas błogosławieństwem. Dziękujemy Bogu, że jest wśród nas i dobrze się rozwija.
Czas leczy rany ale to co nas spotkało nie da się zapomnieć. Patrząc z perspektywy czasu, cieszymy się każdym dniem, bo nie wiemy co przyniesie jutro. Los nas nie oszczędził.
Najważniejsze, że Paulinka żyje i ma dla kogo żyć. Widzieliśmy nie jedno w szpitalach, śmierć, cudowne ocalenia dzieci. Dlatego życzę Wszystkim i sobie dużo siły i optymizmu w tym co robimy. Odwagi w podejmowaniu decyzji i normalności życia. Co nas nie zabije to nas wzmocni.


MOŻESZ POMÓC


przekazując darowiznę na konto:

Fundacja "Gwiazda Nadziei"
ul. H. Dąbrowskiego 22; 40-032 Katowice


32 1940 1076 3045 2145 0003 0000
- z dopiskiem: dla Paulinki
lub
przekazując 1% podatku dochodowego dopisując: dla Paulinki

KRS Fundacji "Gwiazda Nadziei": 0000298237


Dla przelewów z zagranicy:
Kod IBAN: PL 32 1940 1076 3045 2145 0003 0000
Kod SWIFT: AGRIPLPR

Adres głównej siedziby banku:
Credit Agricole Polska S.A.
ul. Orląt Lwowskich 1
53-605 Wrocław

 




Podopieczni którym pomagaliśmy

Jędrzej
Ewa
Piotr
Elżbieta
Zosia
Mariusz
Barbara
Adam
Marek
Tomasz
Mirosław
Małgosia
Krzysztof
Stefania
Kasia
Łukasz Sobiecki
Grzegorz
Krystian
Elżbieta
Jola
Marlena
Urszula
Jarek
Henryk
Marek
Staszek
Julia
Zbyszek
Ewa
Hanna
Marta
Pomoc dla Marka Bzukały
Ula
Agata